Multimedia Art Productions

🇬🇧 English Translation
🇩🇪 Deutsche Übersetzung

Moderne Vertaling in het Nederlands
Hoogeerwaarde Heren!
Niets anders dan de grootste nood dwingt ons om u met deze brief lastig te vallen.
Onze predikant Diepelius, die hier in het Oosterhuis woont, had mij, mijn vrouw en kinderen toestemming gegeven om daar bij hem in te trekken, aangezien wij gereformeerd zijn en mijn getrouwde dochter al enige tijd daarvoor bij hem in dienst was geweest. Wij waren aanvankelijk van harte blij dat we zo gelukkig van de katholieken ("de roomse") gescheiden waren en in handen van onze zielenzorger waren gekomen. Maar wat zijn we bedrogen uitgekomen! We hadden in geen slechtere handen kunnen vallen dan de zijne. Het is een man die door zijn wanordelijke, ergerlijke en dikwijls beestachtige gedrag als gevolg van dronkenschap iedereen uit zijn gemeente die hij wel of niet kent uitscheldt en belastert. Dit is zo erg dat bijna niemand van de gemeente meer naar de kerk durft te komen. Hoewel wij hier innerlijk over zuchtten, ging dit ons persoonlijk in wezen niets aan.
Hij ging echter zo ver dat hij in mijn aanwezigheid mijn allergenadigste soeverein, de Keizerin-Koningin [Maria Theresia], uitscheldt voor een 'papenhoer'. Ik heb hem hier streng en met klem voor gewaarschuwd: als hij in het vervolg zulke godvergeten laster niet achterwege zou laten, ik aan mijn militaire eed en plicht zou moeten voldoen, aangezien ik een gepensioneerd keizerlijk soldaat ben.
Nadat een van mijn dochters (buiten haar schuld om, door het bezorgen van een brief via zijn eigen dochter) door hem tot vijand was verklaard, kwam hij mij nota bene vragen of ik hem het plezier wilde doen om haar in haar eigen huis bont en blauw te gaan slaan — terwijl zij al apart woonde met haar echtgenoot! Hij heeft haar niet alleen de toegang tot het huis ontzegd, maar weigert ons nu ook allemaal het Heilig Avondmaal. Hij beweert dat hij dit niet kan doen zonder een kerkelijke attestatie; alsof hem dat nu pas te binnen schiet, terwijl hij ons, en in het bijzonder mijn dochter, dit nog nooit geweigerd heeft en het sacrament altijd heeft toegediend. Mijn kinderen zijn hierdoor troosteloos, omdat ze niet weten wat ze hem misdaan hebben. Wij, arme oude mensen, leven voortdurend in de vrees dat zij hierdoor weer door de katholieken verleid zullen worden, wat ons zeker in het graf zou besmetten [of: trekken].
Wij zijn inmiddels allemaal zijn huis ontvlucht; we konden al zijn gruwelen niet langer verdragen. Zeker toen hij wederom tegenover ons over de geheiligde persoon van de Keizer [Jozef II] sprak en beweerde dat Zijne Hoogheid zich met sodomieten ophield en dat dit aan zijn hof veelvuldig voorkwam. Hierop zijn wij bij hem weggegaan met het stellige voornemen hem hiervoor aan te geven bij mijn kapitein, zoals mijn eed en plicht vereisen.
Omdat we echter medelijden hebben met zijn onschuldige vrouw en kinderen, en we dit alles zoveel mogelijk voor de katholieken willen verbergen en hem uit handen van het gerecht willen houden, hebben we besloten eerst uw Hoogeerwaarden hiervan op de hoogte te stellen. Zo kunt u maatregelen treffen om hem in alle stilte te laten vertrekken. Ik kan namelijk niet langer dan 14 dagen wachten met de aangifte; wij kunnen dit alles onder heilige eed bevestigen. Ik durf het risico niet te lopen dat iemand anders mij hiermee voor is, want ik weet dat dit gedrag al bij meerderen bekend is, en ik zou door mijn zwijgen zelf in grote problemen ("ongelukkig") kunnen raken. Ik verzoek u daarom met de meeste spoed deze zaak te behartigen. Wij nemen de vrijheid ons met het diepste respect te noemen,
Antwerpen, 19 juni 1774.
Hoogeerwaarde Heren, uw hoogeerwaarde ootmoedige dienaar,
Daniël Snel
P.S.: Wij wonen op het Kasteel [de citadel van Antwerpen] en ik ben een gepensioneerd soldaat, maar de brieven moeten geadresseerd worden aan Jacob Snel, ten huize van Monsieur Janssens op de Vrijdagmarkt, zodat de brieven niet in handen vallen van mijn officier.

🇬🇧 English Translation

Highly Reverend Gentlemen!
Nothing but the direst necessity compels us to trouble your Reverences with this letter.
Our minister Diepelius, who resides here in the Eastern House (Oosterhuis), granted me, my wife, and my children permission to move in with him, as we are of the Reformed faith and my married daughter had already been in his service some time prior. We were all heartily glad to be so fortunately separated from the Roman Catholics and to have come into the care of our spiritual guardian. But how miserably we have been deceived in our expectations! We could not have fallen into worse hands than his. He is a man who, by his disorderly, offensive, and frequently beastly conduct resulting from drunkenness, abuses and slanders everyone in his congregation—whether he knows them or not—to such a degree that hardly anyone from the community dares to attend church anymore. Although we groaned inwardly at this, it did not personally concern us in private.
However, he went so far as to insult my most gracious Sovereign, the Empress-Queen [Maria Theresa], in my presence, calling her a 'popish whore'. I severely and urgently admonished him for this, warning him that if he did not cease such godforsaken slander in the future, I would have to fulfill my oath and duty, as I am a retired Imperial soldier.
Furthermore, after one of my daughters was made an enemy by him through no fault of her own (merely for delivering a letter via his own daughter), he actually came to ask me if I would do him the pleasure of going to her house and beating her black and blue—even though she already lived separately with her husband! He has not only barred her from the house but has now denied the Holy Sacrament to all of us. He claims he cannot administer it without a formal church attestation, as if this only just occurred to him, whereas he has never denied it to us before and has frequently administered it, especially to my daughter. My children are entirely despondent, not knowing how they have wronged him. We, poor old people, live in constant fear that they might be lured back by the Catholics, which would surely drive us to our graves.
We have now all fled his house, unable to tolerate his abominations any longer. This is especially true since he spoke to us again regarding the sacred person of the Emperor [Joseph II], claiming that His Highness associated with sodomites and that such practices were rampant at his court. Upon hearing this, we left him with the firm intention of denouncing him to my Captain, as my oath and duty demand.
However, out of compassion for his innocent wife and children, and wishing to hide this from the Catholics as much as possible and keep him out of the hands of justice, we thought it best to inform your Reverences first. This will allow you to make wise arrangements to have him removed quietly. I cannot dare to wait longer than 14 days to report this, as we can confirm all of this under solemn oath. I cannot risk someone else preempting me, for I know this is already known to several others, and I could face ruin through my silence. Therefore, I request that you attend to this matter with the utmost urgency. We take the liberty to sign ourselves with the deepest respect,
Antwerp, 19 June 1774.
Highly Reverend Gentlemen, your highly reverend, humble servant,
Daniël Snel
P.S.: We reside at the Castle [the Citadel of Antwerp] and I am a retired soldier, but letters must be addressed to Jacob Snel, care of Monsieur Janssens at the Vrijdagmarkt, so that the correspondence does not fall into the hands of my officer.



🇩🇪 Deutsche Übersetzung


Hochehrwürdige Herren!
Nichts als die größte Not treibt uns dazu, Eure Ehrwürden mit diesem Schreiben belästigen zu müssen.
Unser Prediger Diepelius, der hier im Östlichen Haus (Oosterhuis) wohnt, hatte mir, meiner Frau und meinen Kindern erlaubt, dort bei ihm einzuziehen, da wir reformierten Glaubens sind und meine verheiratete Tochter schon einige Zeit zuvor bei ihm gedient hatte. Wir waren alle von Herzen froh, so glücklich von den Katholiken ("de roomse") getrennt und in die Hände unseres Seelsorgers gelangt zu sein. Aber wie bitter wurden wir in unseren Gedanken getäuscht! Wir hätten in keine schlimmeren Hände fallen können als in die seinen. Er ist ein Mann, der durch sein unordentliches, ärgerliches und oft tierisches Verhalten infolge von Trunksucht alle Menschen seiner Gemeinde, die er kennt oder nicht kennt, beschimpft und verleumdet. Dies geht so weit, dass fast niemand mehr von ihnen in die Kirche kommt. Obwohl wir darüber innerlich seufzten, ging uns dies im Privaten eigentlich nichts an.
Er ging jedoch so weit, in meiner Gegenwart meine allergnädigste Souveränin, die Kaiserin-Königin [Maria Theresia], als eine „Pfaffenhure“ ("papen hoer") zu beschimpfen. Ich habe ihn deswegen streng und eindringlich gemaßregelt: Wenn er künftig eine solche gottverlassene Lästerung nicht unterlasse, müsste ich meinem Eid und meiner Pflicht nachkommen, da ich ein verabschiedeter ("gegageert") kaiserlicher Soldat bin.
Nachdem eine meiner Töchter ohne böse Absicht (nur weil sie einen Brief über seine eigene Tochter überbracht hatte) von ihm zur Feindin erklärt worden war, kam er tatsächlich zu mir und bat mich, ich möge ihm den Gefallen tun, sie in ihrem Haus „braun und blau“ zu schlagen — obwohl sie bereits getrennt mit ihrem Mann lebte! Er hat ihr nicht nur das Haus verboten, sondern verweigert uns nun allen das Heilige Abendmahl. Er behauptet, dies ohne ein kirchliches Zeugnis (Attestation) nicht tun zu können; gerade so, als ob ihm dies jetzt erst in den Sinn käme, wo er es uns, und insbesondere meiner Tochter, zuvor noch nie verweigert, sondern oft gereicht hat. Meine Kinder sind darüber trostlos, da sie nicht wissen, was sie ihm angetan haben. Wir armen alten Leute leben in ständiger Furcht, dass sie wieder von den Katholiken verleitet werden könnten, was uns gewiss ins Grab bringen würde.
Wir sind nun alle aus seinem Haus ausgezogen, da wir all seine Gräuel nicht länger dulden konnten. Zumal er wiederum uns gegenüber über die geheiligte Person des Kaisers [Joseph II.] sprach und behauptete, dass Höchstderselbe sich mit Sodomiten aufhalte und derlei an seinem Hofe häufig vorkomme. Daraufhin sind wir von ihm weggegangen, mit der ernsten Absicht, ihn deswegen bei meinem Kapitän anzuzeigen, wie es mein Eid und meine Pflicht erfordern.
Da wir jedoch Mitleid mit seiner unschuldigen Frau und seinen Kindern haben und dies alles so weit wie möglich vor den Katholiken verbergen und ihn vor der Justiz bewahren wollen, hielten wir es für ratsam, zuerst Eure Hochehrwürden hiervon in Kenntnis zu setzen. So können Sie weise Vorkehrungen treffen, dass er stillschweigend entfernt wird. Ich kann nämlich nicht länger als 14 Tage mit der Anzeige warten; wir können dies alles unter dem teuersten Eid bezeugen. Ich darf nicht riskieren, dass mir ein anderer zuvorkommt, da ich weiß, dass dies bereits mehreren bekannt ist, und ich durch mein Schweigen selbst ins Unglück stürzen könnte. Daher bitte ich um schnellste Bearbeitung dieser Angelegenheit. Wir nehmen uns die Freiheit, uns mit tiefster Ehrfurcht zu nennen,
Antwerpen, den 19. September 1774. (Note: Text states Juni/June)
Hochehrwürdige Herren, Eurer Hochehrwürden untertänigster Diener,
Daniël Snel
P.S.: Wir wohnen auf dem Kastell [der Zitadelle von Antwerpen] und ich bin ein verabschiedeter Soldat, aber die Briefe müssen an Jacob Snel im Hause von Monsieur Janssens auf dem Freitagsmarkt adressiert werden, damit die Briefe nicht in die Hände meines Offiziers fallen.