Multimedia Art Productions

KINDEREN uit huwelijk 27 December 1799 Jan Lodewijk (Louis)Dülken x Sophia Lebrun

1800 - Theobald Ludovicus, zoon van Jan Lodewijk (Louis) en Sophia

1801 - Philippus Henricus, zoon van Jan Lodewijk (Louis) en Sophia

1803 - Louise, dochter van Jan Lodewijk (Louis) en Sophia

Female piano prodigies:(with their ages at the time of their first public performance) Louise Dulcken, married to Bohrer (1803–1857), aged 11
Leopoldine Blahetka (1809–1885), aged 8
Fanny Sallamon (1809–after 1839), aged 10
Antonie Oster (1811–1828), aged 10
Louise David, married to Dulcken (1811–1850), aged 10
Marie Moke, married to Pleyel (1811–1875), aged 8
Delphine Schauroth (1813–1887, aged 9
Josephine Seipelt (1816–1841), aged 9
Clara Wieck, married to Schumann (1819–1896), aged 10
Freia Hoffmann, Instrument und Körper, Frankfurt am Main, Leipzig 1991, chapter ‘Wunderkinder’, pp. 309–335; Ingrid Fuchs, ‘,Bewundrungswerthes Kind! deß Fertigkeit man preißt …’

Louise Dulcken kreeg samen met haar zus Fanny pianoles van hun moeder. Hun eerste openbare optreden vond plaats in 1814 in München. 20 jul 1824 trouwde ze met cellist Max Bohrer (1785-1867). Haar zus Fanny trouwde 20 jul 1824 met zijn broer Anton. In 1826 werd hun zoon Carl Theodor geboren. In 1827 verhuisden beide echtparen naar Parijs, waar ze samen concerten gaven. In augustus 1828 schreef de Münchener Allgemeine Musik-Zeitung over een concert in Parijs: "Mad. Max. Bohrer, die nog niet in Parijs te horen was geweest, speelde een trio van Beethoven en variaties op haar eigen compositie op het lied: der Schweizerbub” (Münchener aMZ 1828, Sp. 720). Tijdens de gezamenlijke concerten, waarop werken van Beethoven, Mozart en Haydn werden gespeeld, bracht Louise Bohrer ook solostukken ten gehore, bijvoorbeeld werken van Henri Herz. Door de julirevolutie in 1830 verdreven, verlieten de Bohrers Parijs en verhuisden eerst naar Londen en daarna naar Stuttgart. Louise Bohrer was vanaf ongeveer 1831 hofpianiste en lerares van de prinsessen in Stuttgart.

R.K. doop Stuttgart,Taufen 1833-1849, Bild 36:
Wilhelm Maria Friederich, + 31 okt 1835, {ouders} Maximilian Bohrer, "kgl Konzertmeister", en Louise Dulcken, beiden katholiek, geboren Stuttgart 3 september 1835, 's avonds om 8 uur, gedoopt Stuttgart "im Hause" 3 oktober, 's middags om 2 uur, {getuigen} "Ihre K[öni]gl[iche] Hoheit Prinzessin Marie Friederike Charlotte von Württemberg; Ihre K[öni]gl[iche] Hoheit Prinzessin Sophie Friederike Mathilde von Württemberg; an Ihrer Statt Frau Gräfin v[on] Beroldingen, Staatsdame Ihrer Majestät der Königin, Oberhofmeisterin der K[öni]gl[ichen] Prinzessin[n]en; Seine Excellenz Wilhelm von Münchingen, Oberststallmeister, Generallieutenant u[nd] Adjutant S[eine]r Majestät des Königs; Friedrich Albert Schneider, K[öniglich] P[reußischer] Rechnungsrath in Berlin, abwes[end]".

Prinzessin Sophie Friederike Mathilde von Württemberg & Prinzessin Marie Friederike Charlotte von Württemberg

Sophie Friederike Mathilde prinses van Württemberg (* 17 juni 1818 in Stuttgart; † 3 juni 1877 in Huis ten Bosch) was als eerste echtgenote van de Nederlandse koning Willem III van 1849 tot 1877 koningin der Nederlanden.

Prinses Sophie Friederike Mathilde van Württemberg (1818–1877) was de eerste vrouw van koning Willem III van Nederland en koningin-gemalin van Nederland en groothertogin-gemalin van Luxemburg van 1849 tot aan haar dood in 1877.

Ze werd op 17 juni 1818 in Stuttgart geboren als dochter van koning Willem I van Württemberg en groothertogin Catharina Pavlovna van Rusland. Hierdoor was ze een volle nicht van haar toekomstige echtgenoot, koning Willem III, aangezien haar moeder de zus was van zijn moeder, Anna Pavlovna van Rusland.
Sophie trouwde op 18 juni 1839 met Willem, toen nog prins van Oranje. Het huwelijk was moeilijk, gekenmerkt door persoonlijkheidsconflicten en meningsverschillen, maar ze stond algemeen bekend als een intellectueel, een verzamelaar en een toegewijde moeder. Ze was ook een prominente figuur in de Nederlandse samenleving, bekend om haar sterke wil en haar inzet voor verschillende maatschappelijke doelen.



Sophie Friederike Mathilde Princess of Württemberg (born 17 June 1818 in Stuttgart; died 3 June 1877 in Huis ten Bosch) was Queen of the Netherlands from 1849 to 1877 as the first wife of King William III of the Netherlands.

Prinzessin Sophie Friederike Mathilde von Württemberg (1818–1877) was the first wife of King William III of the Netherlands and the Queen consort of the Netherlands and Grand Duchess consort of Luxembourg from 1849 until her death in 1877.

Born in Stuttgart on June 17, 1818, she was the daughter of King William I of Württemberg and Grand Duchess Catherine Pavlovna of Russia. This made her a first cousin to her future husband, King William III, as her mother was the sister of his mother, Anna Pavlovna of Russia.
Sophie married William, then the Prince of Orange, on June 18, 1839. The marriage was challenging, marked by personality clashes and differing views, but she was widely known as an intellectual, a collector, and a devoted mother. She was also a prominent figure in Dutch society, known for her strong will and engagement in various social causes.

Zie de geboorten van Wilhelm Maria Friederich & Sophie Marie Johanne
Samen met haar man en diens broer Anton Bohrer gaf Louise Bohrer in 1833 en 1834 concerten in Stuttgart. In september 1835 werd hun zoon Wilhelm Maria Friedrich geboren, in 1837 hun dochter Sophie Marie Johanne. In 1842/43 ondernam Max Bohrer een concertreis naar Amerika. Of Louise Bohrer haar man vergezelde, is niet te achterhalen.

Louise Dulcken and her sister Fanny received piano lessons from their mother. Their first public performance took place in Munich in 1814. On 20 July 1824, she married cellist Max Bohrer (1785-1867). Her sister Fanny married his brother Anton on 20 July 1824. In 1827, both couples moved to Paris, where they gave concerts together. In August 1828, the Münchener Allgemeine Musik-Zeitung wrote about a concert in Paris: “Mad. Max. Bohrer, who had not yet been heard in Paris, played a trio by Beethoven and variations on her own composition on the song: der Schweizerbub”. (Münchener aMZ 1828, Sp. 720). During the joint concerts, at which works by Beethoven, Mozart and Haydn were played, Louise Bohrer also performed solo pieces, for example works by Henri Herz. Driven out by the July Revolution in 1830, the Bohrers left Paris and moved first to London and then to Stuttgart. From around 1831, Louise Bohrer was court pianist and teacher to the princesses in Stuttgart. See the births of Wilhelm Maria Friederich & Sophie Marie Johanne Together with her husband and his brother Anton Bohrer, Louise Bohrer gave concerts in Stuttgart in 1833 and 1834. In September 1835, their son Wilhelm Maria Friedrich was born, followed by their daughter Sophie Marie Johanne in 1837. In 1842/43, Max Bohrer undertook a concert tour of America. It is not known whether Louise Bohrer accompanied her husband.

1805 - Franzisca Magdalena , dochter van Jan Lodewijk (Louis) en Sophia Francisca (Fanny) kreeg, net als haar zus Louise, les van haar moeder. In 1824 trouwde ze met de violist Joseph Anton Bohrer (1783-1863) en verhuisde in 1827 met hem, haar zus en diens man Max naar Parijs. Over haar concertactiviteiten kunnen geen betrouwbare uitspraken worden gedaan. In de “Allgemeine musikalische Zeitung” worden vaak concerten van “Mad. Bohrer” vermeld, maar een eenduidige toewijzing aan Fanny Bohrer is niet mogelijk. Volgens Schilling stond ze “als praktisch pianiste vrijwel op gelijke voet” met haar zus, waardoor kan worden aangenomen dat ze net als haar zus samen met haar man optrad en in een trio of mogelijk ook in een kwartet met Max en Louise Bohrer speelde. Ze is de moeder van Sophie Bohrer.
Like her sister Louise, Francisca (Fanny) was taught by her mother. In 1824, she married the violinist Joseph Anton Bohrer (1783–1863) and moved with him, her sister and her sister's husband Max to Paris in 1827. No reliable statements can be made about her concert activities, although the Allgemeine musikalische Zeitung frequently mentions concerts by “Mad. Bohrer”, although it is not possible to clearly identify these as Fanny Bohrer. According to Schilling, she was “probably quite equal to her sister as a practical pianist,” so it can be assumed that, like her sister, she performed with her husband and played in a trio or possibly also in a quartet with Max and Louise Bohrer. She is the mother of Sophie Bohrer.

1807 - Violanda Dulcken, dochter van Jan Lodewijk (Louis) en Sophia

prix du Conservatoire de Paris 1810-1863

1808 - Juliana Johanna , dochter van Jan Lodewijk (Louis) en Sophia

1813 - Alexander, zoon van Jan Lodewijk (Louis) en Sophia

1817 - Carolina Charlotte, dochter van Jan Lodewijk (Louis) en Sophia

Met dank aan Ivo de Bruin en Sándor Krause